verabertens

hier is een selectie van bedrijven waar ik stage zou willen lopen. Ik heb vooral gekeken naar de websites van bedrijven en het bno en ik heb naar stageverslagen gekeken. Ook heb ik
gekeken naar wat mij aansprak en naar mijn eigen minpunten en pluspunten



hennipman + schalken
bouwstraat 55
3572 SP Utrecht
www.hennipman-schalken.nl

H+S bestaat sinds 1997 als samnewerkingsverband tussen twee grafisch ontwerpers: Albert Hennipman en Mark Schalken, in het najaar is Robert Slotman erbij gekomen.
'communicatie ontwerpers noemen we ons. Eigenlijk staan deze termen op gespannen voet. Communicatie vooronderstelt dialoog en valt niet te ontwerpen. Maar in zijn vaagheid is 'communicatie' een dekmantel waaronder wij naast drukwerk (boeken, affiches, jaarverslagen, mailings) ook websites en exposities maken. En meer...
We hebben grote opdrachtgevers en werken in de breedte. Bijvoorveeld VWS. Daarvoor ontwierpen we brochures, een expositie en diverse jaarverslagen. Ook hebben we dit ministerie bewegwijzerd, dan werken we samen met collega-ontwerpers, fotografen, schrijvers, drukkers en webbouwers.
We werken voor kleine organisaties. Zorg en onderwijs, kunst en cultuur, maatschappij vernadering en spiritualiteit, dat zijn thema's waarmee we veel affiniteit hebben. Bovendien realiseren we zelfbedachte, persoonlijke projecten.
Het liefst werken we aan opdrachten met diepgang. Samen met opdrachtgevers die het enthousiasme en de moed hebben onconventionele oplossingen te zoeken.
ik heb dit bedrijf natuurlijk gekozen omdat het werk wat ze gemaakt hebben me erg aansprak.
Wat ze maken is heel breed en dus niet alleen maar commercieel. Wat ze zelf ook zeggen: het liefst werken we met opdrachten met diepgang. Dit spreekt mij erg aan.


studio Ron van Roon
WG Plein 206
1054 SE Amsterdam
www.ronvanroon.nl

Ik heb dit bureau gekozen omdat de stijl me erg aan spreekt. Het heeft vaak iets poetisch vind ik. Ze maken vooral boekomslagen en daar maken ze dus altijd gebruik vanbeeld in combinatie met typografie waar ik meer over zou willen leren.
























studio Boot
Luijbenstraat 40
5211 BT
den Bosch
www.studioboot.nl

De website vind ik een beetje irritant en niet zo goed werken maar het werk wat ze gemaakt hebben spreekt me aan. Het is vrij breed, ze werken voor verschillende opdrachtgevers. Dit is interessantr omdat ik dan zou kunnen leren en meemaken waarvoor en voor wie ene bureau allemaal kan werken.




















carta
Oudegracht 376
3511 PR
Utrecht
www.carta.nl

carta ontwerpt huisstijlen, boekomslagen, jaarverslagen, brochures, folders, illustraties en websites. Klanten zijn de overheid, woningcorporaties, uitgeverijen, (wetenschappelijk) onderwijs. Het is 1985 opgericht en er zijn 5 medewerkers.
Ze werken voor heel veel opdrachtgevers en maken hele verschillende dingen wat voor mij leerzaam zou zijn. Ook lijkt het me fijn dat het een klein bureau is, dan heb je denk ik meer contact met de ontwerpers en opdrachtgevers.

Fabrique
Oude Delft 201
2611 HD
Delft
www.fabrique.nl

Fabrique is een ontwerpbureau voor grafische vormgeving, nieuwe media, industrieel ontwerp en ruimtelijk ontwerp. Meer dan 70 medewerkers, verdeeld over 7 ontwerpteams, werken met veel plezier aan uiteenlopende opdrachten voor de overheid, dienstverlenende bedrijven, consumentenmerken, onderwijs, de entertainmentbranche en culturele instellingen.
De werkwijze van Fabrique is open, nieuwsgierig, betrokken en resultaatgericht. Fabrique denkt mee over merken en strategieën om van daaruit concepten te ontwikkelen. De totaalbeleving van een merk of product staat altijd voorop. Vanuit de inhoud wordt gezocht naar de optimale balans tussen functie, communicatiedoel, vorm en technische uitvoering, waarbij de verschillende ontwerpdisciplines vaak in elkaar overlopen.
Ze werken ook veel met beeld en typografie waarvan ik meer zou willen leren. En verder hebben ze nogal verschillend werk en dus veel verschillende opdrachtgevers waar je veel van zou kunnen leren.













eyekitchen
's-Hertogenbosch
www.eyekitchen.com

studio eye kitchen is een jong ontwerpbureau opgericht door Bart Schouteten.
Zoals de naam al doet vermoeden staat alles in dienst van het oog. Denk hierbij niet alleen aan illustratieve en grafische vormgeving maar ook aan fotografie, videoclips en animatie.
De website spreekt me heel erg aan en ook de stijl van het werk wat gemaakt wordt. Het is heel breed en vrij.






















Merijn Klerx
Nieuwlandstraat 48
5038 SP Tilburg
www.mkgo.nl


Merijn Klerx Grafisch Ontwerp is een klein ontwerpbureau met een eigen visie. Gevestigd in een karakteristiek pand in het centrum van Tilburg.
Een bureau dat door zijn persoonlijke benadering en 'dedicated design' al vele opdrachtgevers aan zich gebonden heeft. Elke opdracht weer wordt gewerkt aan de belangrijkste doelstelling: enthousiasme vanuit ontwerper en opdrachtgever in het werkproces en resultaat.
Merijn Klerx werkt samen met professionals op verschillende gebieden. Fotografen, copywriters en programmeurs staan garant voor een goed product. mkgo ontwerpt en realiseert verschillende grafische uitingen zoals posters, brochures, nieuwsbrieven en uitnodigingen. De website sprak me aan, het is heel overzichtelijk en duidelijk maar niet strak. Het is heel speels. Ook wat ik gezien heb van het werk is speels en vrij. Ook is het heel breed, er worden veel verschillende dingen gemaakt. Ook word er veel gewerkt met beeld en typografie waarvan ik meer wil leren.

















taluut
maliesingel 9
3581 BB
utrecht
www.taluut.nl


Taluut heeft de afgelopen tijd naast opdrachten voor onze vaste klanten als de Gemeente Utrecht en GGZ Nederland ook een aantal nieuwe huisstijlen ontwikkelt.Het SKAN-fonds heeft ons gevraagd een nieuwe huisstijl te ontwerpen, dit fonds geeft kansen aan mensen aan de zijkant van de samenleving. De huisstijl bevat een nieuw logo, brochures en een website.FOCUS Filmtheater Arnhem opent in februari haar deuren op de Arnhemse Korenmarkt. Voor FOCUS hebben we een huisstijl ontwikkeld en onder andere de openingsposter gemaakt.De komende tijd werken we aan de restyling voor de KNZB en aan nieuwe huisstijlen voor GAGS (gezondheidkundig adviseur gevaarlijke stoffen) en GHOR Rotterdam-Rijnmond (geneeskundige hulpverlening bij ongevallen en rampen).
Ze hebben veel opdrachtgevers en maken heel veel verschillend werk, daar zou ik veel van kunnen leren. Ik vind de website die ze hebben erg leuk het is heel toegankelijk.


accu ontwerpers
spijkerstraat 104a
6828 DN
Arnhem
www.accuontwerpers.nl

Accu grafisch ontwerpers is opgericht in 2001. Het bureau wordt geleid door Linda Swaap en heeft uiteenlopende ervaring op gebouwd op het gebied van grafisch ontwerp en communicatie. Ze ontwerpen jaarverslagen huisstijlen, postzegels, boekwerk en websites.
Ze werken o.a. voor: TPG, de bijenkorf, Wageningen universiteit, Academie van bouwkunst arnhem, Far west,
Ze houden zich ook bezig met de technische realisatie proces van het eindproduct wat mij interessant lijkt. Daarvan zou ik veel kunnen leren.

ankerxstrijbos
maliesingel 27
3581 BH
utrecht
www.ankerx.nl

Dit is gemaakt door Albert Hennipman. Vijf jaar geleden is Albert Hennipman samen met Mark Schalken een eigen bureau begonnen, nadat ze een paar jaar bij een groot communicatiebureau hadden gewerkt. Hennipman + Schalken, gefinancierd door Triodos Bank, noemen zichzelf communicatieontwerpers, geen grafische ontwerpers of vormgevers. Albert Hennipman: ‘Verwevenheid met dingen die ons raken, dat vinden we belangrijk in ons werk. En als klein bureau hebben we de ruimte ook voor projecten te kiezen die misschien niet het meest winstgevend zijn, maar waar we veel affiniteit mee hebben.’ Die affiniteit hebben ze het meest met thema’s als cultuur, zorg, politiek, leefomgeving en natuur. ‘Ons werk gaat verder dan het grafische aspect of de vorm. We benaderen een opdracht altijd vanuit communicatie: wat is de boodschap, welke doelstelling heb je, wat wil je uitstralen? De beste oplossing voor een probleem, daar zijn we naar op zoek.’
Ik vind het een aparte stijl, het laat veel aan de verbeelding over.
Je kan er veel in zien. Je ziet duidelijk dat het over een groep mensen gaat die iets met elkaar te maken hebben, die met elkaar bezig zijn. Ik denk dat het een goede illustratie is bij een bedrijfspresentatie ook omdat het een warme sfeer uitstraalt wat mensen waarschijnlijk veel meer zal aanspreken dan wanneer het heel strak is of wanneer je echt foto’s ziet van echte mensen die in een groep bij elkaar staan of zitten. Ik denk dat daarom de kleuren op de achtergrond ook goed zijn omdat die ook warm zijn.
Je kan als je alleen de illustratie ziet niet echt weten waar het nou precies over gaat. Het zou ook over mensen kunnen gaan die aan het dansen zijn of zo. Dat kan je waarschijnlijk alleen weten als je het verhaal erbij hoort.
Er worden kernbegrippen van de organisatie Stavoor uitgedrukt in beelden. Op zo’n manier dat elke medewerker van Stavoor er ook de eigen associaties van woorden in kan gebruiken.
Bijvoorbeeld dat er trainingen voor groepen zijn die een verbinding met de samenleving hebben. Je leert als individu maar ook van elkaar. De meningen van iedereen worden uitgewisseld.
Het is bedoeld als illustratie bij een bedrijfspresentatie.
Waarom zijn er foto’s van mensen gebruikt en getekende mensen?
Is het om te verduidelijken dat het over mensen gaat of zijn het mensen die bij het bedrijf horen. Of is het zo gewoon een mooier beeld, dan wanneer je alleen getekende mensen zou gebruiken of wanneer je alleen echte gezichten zou gebruiken?

Dit is gemaakt door Nies en Partners, een bureau voor grafisch intwerp en communicatie advies in Nijmegen. De opdrachtgever is theater Markant in Uden. In 2004 kreeg Nies en Partners deze opdracht in eind 2005 is het afgerond. Het bedrijf Nies en Partners is van Frans Nies. Er werken nog zes andere mensen die allemaal met een voorstel voor het ontwerp komen. Ze hebben een logo, website brochures en folderlijn gemaakt. Het logo domineert de rest van de huisstijl terwijl de brochures heel simpel zijn gebleven. Andere opdrachtgevers zijn de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen, verschillende uitgeverijen waaronder uitgeverij malmberg in den bosch en Nies en Partners heeft de huisstijl gemaakt voor de Radboud universiteit in Nijmegen.
De huisstijl van Theater Markant is direct en toegankelijk
Het maakt nieuwsgierig. Ik denk dat je graag wil weten waar het precies voor is als je het zo op het eerste gezicht ziet. Het is opvallend door de felle kleuren die zijn gebruikt.
Het is duidelijk en vrolijk. Er spreekt ook een duidelijke jonge vrolijke sfeer uit, die goed bij het theater past. Ik denk dat het de doelgroep ook zal aanspreken.
Het is wel een beetje druk. Het is een huisstijl voor theater markant en het moet een avondje uit symboliseren. Het moet dus vrolijk en bruisend zijn met veel kleur. Het logo met de belletjes (afgeleid van de coulissen van het theater) domineert de hele huisstijl, je ziet het overal terug.
Het is een moderne heldere huisstijl die goed bij het theater past.
Er zijn vijf kleuren gebruikt, is er een reden dat juist die kleuren zijn gebruikt?
Ze lijken een beetje willekeurig gekozen.

Deze letters zijn ontworpen door Pierre di Sciullo. Hij is in 1961 geboren in Frankrijk en woont nu nog in Frankrijk. Hij heeft onder andere gewerkt voor het ministerie van cultuur en artsen zonder grenzen. Pierre di Sciullo is gefascineerd door wat letters uitdrukken, wat die abstracte tekens vertellen over de taal, het schrijven en het lezen. Hij begeeft zich op de grens van kunst, typografie en grafisch ontwerpen, maar hij is vooral typograaf en letterontwerper. Hij heeft een fascinatie voor hoe taal tot schrift, letters, wordt; het gaat dan om de klank, de sonorité. In verscheidene fonts geeft hij uitdrukking aan de uitspraak van het Frans. In Quantange (Qu'entends je? – wat hoor ik?) geeft hij een aparte lettervorm voor elke uitspraak van een letter - zo krijg je een stuk of vijf 'e's, etcetera. Onlangs publiceerde Di Sciullo een geperfectioneerd vervolg, Kouije, een font dat "alle spellings- en uitspraaknuances van de Franse taal zichtbaar maakt". Di Sciullo ontwikkelt zijn letters voor zichzelf. De letters die hij maakt zijn een onderzoek naar de taal en de typografische weerslag daarvan. Hij gebruikt ze in zijn affiches, boekontwerpen en driedimensionale beletteringen. Zijn maatschappelijke en culturele betrokkenheid blijkt uit het feit dat hij zegt dat Kouije een hulpmiddel kan zijn bij het leren van de juiste uitspraak van het Frans – geen ambivalente letters meer als in 'gage', waar de 'g' op twee manieren wordt uitgesproken.
Hij werkt ook aan een installatie voor de publieke ruimte van een wijk in de Parijse voorstad Saint-Denis, waar tweejaarlijks een biennale d'art contemporain wordt georganiseerd onder de zeer Franse titel ‘Art Grandeur Nature'. Di Sciullo maakt er Tables d'orientation, grafische panorama’s van wat je om je heen ziet. Daarin wijst hij niet op de gebruikelijke bezienswaardigheden, maar op persoonlijke aspecten van de geschiedenis van de voorstad, haar bewoners, eigenaardigheden en verhalen. "Het gaat me erom het idee van oriëntatie anders in te zetten; niet zozeer geografisch, maar genealogisch en historisch." Hij ontwikkelt het project samen met bewoners van de voorstad. Twee jaar geleden hing Pascal Colrat in dezelfde openluchtbiënnale grote billboards op, waarin hij opriep zijn verloren duif terug te vinden, of de mensen bedankte die zijn pluchen beer hadden teruggevonden.

Deze letter zijn speciaal ontworpen om voor glas te gebruiken. Ik vind het een sterke uitstraling hebben, het zijn hele strakke vormen, en het is origineel.
Ik vind mooi dat je ondanks al die verschillende vormen waaruit een letter is opgebouwd de letter er nog heel duidelijk uit kan halen. Het maakt mij nieuwsgierig naar de andere letters
Ik vind de kleuren bij elkaar een beetje somber.
Het zijn letter die speciaal gemaakt zijn om voor glas te gebruiken
Ik vraag me af waarom die donkere kleuren gebruikt zijn? Zou het met de functionaliteit op glas te maken hebben, dat het dan meer zichtbaar is?
Zou het met andere kleuren ook een hele andere uitstraling hebben?

Dit is gemaakt door Golan Levin. Het is een vrij werk.
Golan Levin is in 1972 geboren in New York. Hij werkt voor Full Forntal Media, Studio AKA, Swiss National Exposition. Hij woont nu in Brooklyn in Amerika. Levin doceert computational arts aan Carnegie Mellon University, Pittsburgh. Een citaat van hem:”Ik ben geïnteresseerd in respons als medium, en de omstandigheden die het mensen mogelijk maken creatieve terugkoppeling te ervaren met reactieve systemen. Ik voel me aangetrokken tot de mogelijkheden van informatievisualisatie, toegespitst op één deelnemer, de wereld van data waarin we ons bevinden, of de formele aspecten van communicatie door middel van bemiddeling. Verder ben ik gefascineerd op de manier waarop abstractie ons een verbinding kan geven met een realiteit die verder gaat dan taal, en de manieren waarop onze gebaren en sporen, op deze wijze geabstraheerd, de unieke handtekening van onze geest kunnen tonen. In mijn artistieke proces ontwikkel ik nieuwe vormen van interactieve media om nieuwe mogelijkheden voor non-verbale expressie te onderzoeken. Ik pas deze systemen toe in installaties en performances die leerzaam, lichthartig en subliem willen zijn”.

Ik vind het mooi omdat je er veel in kan zien. Je kan er je eigen interpretatie aan geven
Ik vind de titel er goed bij passen. Dynamische abstractie. Er lijkt veel beweging in te zitten.
Ik vind de kleuren mooi. Ze zijn zacht maar toch heel sterk. Waarschijnlijk komt dit ook door de fijne dunne lijntjes. Je kan er verschillende dingen in zien, zoals handen die in elkaar gegrepen zijn. Het is met de computer gemaakt maar dat kan je er niet echt aan zien vind ik en dat is wel mooi.
Het heeft volgens mij verder geen echte betekenis, het is een dynamische abstractie, ik kan er niet uithalen wat het nou echt betekent. Misschien is het wel zijn bedoeling dat iedereen er zijn eigen betekenis uithaalt.
Ik denk dat hij er misschien een bepaald gevoel mee wilde uitdrukken. Dynamische abstractie zou ook heel strak kunnen zijn, maar dit is juist heel rond sierlijk en gevoeliger.
Heeft het een bepaalde betekenis?

Dit is gemaakt door Kesselskramer
Het is reclame voor Diesel, wat meteen opvalt door het rare gezicht.
Kesselskramer maakte ook reclames voor andere bedrijven zoals reaal verzekeringen, Bavaria. de SNS bank. Ook heeft het de reclame campagne gemaakt voor Ben. Iedereen kent de reclames van Ben door de bijzondere en persoonlijke aanpak waarmee dit merk is gecommuniceerd in TV-spots, posters en producten. En vooral omdat er gebruik werd gemaakt van hele normale mensen.. Het merk is verdwenen (Ben werd begin 2003 T-mobile), maar de erfenis van Ben is als lichtend voorbeeld gebleven. Sinds de oprichting in 1996 heeft KesselsKramer een grote naam opgebouwd met eigenwijze en tegendraadse reclamecampagnes via zeer uiteenlopende media. Grote opdrachtgevers zoals Ben, Diesel, Nike en MTV wenden zich tot het bureau, dat in eigen land bekendheid heeft gekregen door campagnes voor Bavaria, Radio1 en Het Parool. Ook weet het bureau kleine opdrachtgevers wereldwijd op de kaart te zetten, zoals het inmiddels beruchte Hans Brinker Budget Hotel.
Ze zijn gevestigd in Amsterdam. En zijn opgericht in 1996 door Johan Kramer en Erik Kessels die daar creatief directeur van is. Het bureau is gevestigd in een kerk, met een enorm borstbeeld van Lenin bij de ingang, kunstgras op de vloer, een houten fort met uitkijktoren in het midden en picknickbanken ‘zodat je na een half uur vergaderen pijn aan je billen krijgt’.
Hun eerste campagne, voor het Hans Brinker Budget Hotel, werd direct legendarisch. In plaats van het hotel aan te prijzen, kamden ze het af. Zo lieten ze vlaggetjes steken in hondendrollen bij het Centraal Station: ‘Now even more of this at our main entrance’.
De afgelopen jaren is het bureau dat zich zo graag aan de randen van de reclamewereld beweegt, bedolven onder Effies en Gouden Lampen. Ook internationaal maakten ze school met hun persoonlijke en ironische campagnes.


Het reclame affiche voor Diesel is vervreemdend, omdat er een gezicht op zit dat op die van een pop lijkt, zo perfect is het. Het is een beetje eng, het klopt niet, maar je oog valt er meteen op. Je kijkt ook meteen naar het gezicht in plaats van naar het hele plaatje. Ook vroeg ik me in het begin nog niet eens af waarom er geen kleding te zien was van diesel, het is toch reclame voor een kledingmerk.
Ik vind het buiten het gezicht niet echt spannend. De kleuren zijn een beetje saai en ook de typografie is niet erg opvallend. Het is allemaal heel recht strak en simpel.
Ik denk dat ze er een overdreven idee van jong en mooi zijn mee hebben willen uitdrukken. Het gezicht is zo ‘perfect’ dat het bijna eng is. Het is vooral het idee van jong en mooi zijn want er is geen kleding te zien. Zou je door kleding van diesel er zo uit gaan zien? Misschien is het gebruikt als metafoor.
Ik denk dat ze er mee spotten.
Een paar vragen die ik de makers zou willen stellen: Waarom is er gekozen voor deze typografie? En waarom de kleur roze?
De kleur roze zou bijvoorbeeld symbool kunnen staan voor jong en mooi.

Dit boekomslag is gemaakt door Angus Hyland
Angus Hyland hoort samen met Fernando Gutiérrez, David Hillman en Justus Oehler bij het bureau Pentagram.
Het omslag voor het boek scar culture dat geschreven is door Toni Davidson is een simpel en origineel boekomslag.
Ik vind het vooral mooi omdat het zo simpel is,. Het is duidelijk en direct.
Het geeft duidelijk aan waar het over gaat. De draadjes bij de letters zijn een soort littekens. Alsof de letters uit elkaar getrokken zijn en vol littekens zitten. Maar de letters zelf zijn nog wel intact. De titel beeldt zo ook zijn betekenis uit. Het boek gaat over onder andere kindermishandeling, het zijn de littekens die je eraan over houdt. Ik vind het mooi dat de tekst precies is het midden staat, zo gaat alle aandacht er naar toe. De titel en hoe deze is vormgegeven is daardoor het belangrijkste
Het is wel een beetje leeg. Ik vind het ook raar dat de naam van de schrijver er niet bij staat.
Je zou niet meteen denken dat het een boekomslag is.
Het woord scar culture is letterlijk verbeeld met de ijzerdraadjes bij de letters.
De ijzerdraadjes lijken littekens. Alhoewel de letters wel intact zijn lijkt het toch alsof ze littekens hebben. Het zijn waarschijnlijk de littekens van de mensen in het boek.
Een paar vragen die ik heb: Waarom is er ijzerdraad gebruikt?
Zou het een heel ander effect hebben als het ander soort draadjes waren?