verabertens

Deze letters zijn ontworpen door Pierre di Sciullo. Hij is in 1961 geboren in Frankrijk en woont nu nog in Frankrijk. Hij heeft onder andere gewerkt voor het ministerie van cultuur en artsen zonder grenzen. Pierre di Sciullo is gefascineerd door wat letters uitdrukken, wat die abstracte tekens vertellen over de taal, het schrijven en het lezen. Hij begeeft zich op de grens van kunst, typografie en grafisch ontwerpen, maar hij is vooral typograaf en letterontwerper. Hij heeft een fascinatie voor hoe taal tot schrift, letters, wordt; het gaat dan om de klank, de sonorité. In verscheidene fonts geeft hij uitdrukking aan de uitspraak van het Frans. In Quantange (Qu'entends je? – wat hoor ik?) geeft hij een aparte lettervorm voor elke uitspraak van een letter - zo krijg je een stuk of vijf 'e's, etcetera. Onlangs publiceerde Di Sciullo een geperfectioneerd vervolg, Kouije, een font dat "alle spellings- en uitspraaknuances van de Franse taal zichtbaar maakt". Di Sciullo ontwikkelt zijn letters voor zichzelf. De letters die hij maakt zijn een onderzoek naar de taal en de typografische weerslag daarvan. Hij gebruikt ze in zijn affiches, boekontwerpen en driedimensionale beletteringen. Zijn maatschappelijke en culturele betrokkenheid blijkt uit het feit dat hij zegt dat Kouije een hulpmiddel kan zijn bij het leren van de juiste uitspraak van het Frans – geen ambivalente letters meer als in 'gage', waar de 'g' op twee manieren wordt uitgesproken.
Hij werkt ook aan een installatie voor de publieke ruimte van een wijk in de Parijse voorstad Saint-Denis, waar tweejaarlijks een biennale d'art contemporain wordt georganiseerd onder de zeer Franse titel ‘Art Grandeur Nature'. Di Sciullo maakt er Tables d'orientation, grafische panorama’s van wat je om je heen ziet. Daarin wijst hij niet op de gebruikelijke bezienswaardigheden, maar op persoonlijke aspecten van de geschiedenis van de voorstad, haar bewoners, eigenaardigheden en verhalen. "Het gaat me erom het idee van oriëntatie anders in te zetten; niet zozeer geografisch, maar genealogisch en historisch." Hij ontwikkelt het project samen met bewoners van de voorstad. Twee jaar geleden hing Pascal Colrat in dezelfde openluchtbiënnale grote billboards op, waarin hij opriep zijn verloren duif terug te vinden, of de mensen bedankte die zijn pluchen beer hadden teruggevonden.

Deze letter zijn speciaal ontworpen om voor glas te gebruiken. Ik vind het een sterke uitstraling hebben, het zijn hele strakke vormen, en het is origineel.
Ik vind mooi dat je ondanks al die verschillende vormen waaruit een letter is opgebouwd de letter er nog heel duidelijk uit kan halen. Het maakt mij nieuwsgierig naar de andere letters
Ik vind de kleuren bij elkaar een beetje somber.
Het zijn letter die speciaal gemaakt zijn om voor glas te gebruiken
Ik vraag me af waarom die donkere kleuren gebruikt zijn? Zou het met de functionaliteit op glas te maken hebben, dat het dan meer zichtbaar is?
Zou het met andere kleuren ook een hele andere uitstraling hebben?